این کاریکاتور در تاریخ ۸ دی ۱۳۷۹ در هفته نامه گل آقا چاپ شد. از کشفیات برادر کوچیکمه . انیشتن . به نظر شما هموطنان آذری زبان در اون زمان چه تعداد بانک و فروشگاه و اتومبیل و غیره رو آتیش زدن ؟
من بمیرم و کور بشم واسه مانا که همچنان پیش عربا مشغول نی نوازیه !
بند اول- آااااااااااااخ چه حالی کردم . تیمی که آرژانتین عزیز رو اونجوری پنچر کنه حقشه که تو دقیقه ۱۱۹ بره قاطی باقالیا . دمت گرم ایتالیا . زنده باد پیتزا . مرگ بر مرسدس بنز .
بند دوم- به نظر شما یک انسان واقعی تا چند وقت می تونه با روزی ۲ الی ۳ ساعت خواب زنده بمونه؟ امروز ساعت هفت و نیم صبح خوابیدم . ۱۰ پاشدم . من زنده می مونم ؟ ادامه این داستان را در قسمت بعد ملاحظه فرمایید.
بند ناف- اونقدر فیلمای خوشگل گرفتم و دیدم که خسته می شین اگه بگم. بعضیاشو لیست می کنم اگه دوست داشتین ببینین : نجات سرباز رایان، ملاقات با فاکرها، اگه می تونی منو بگیر، تصادف، جیا، دانی براسکو، زندگی زیباست، راننده تاکسی، سینما پارادیزو، مونیخ، یو ترن و . . . خداییش اگه کسی رو گیر بیارین دی.وی.دی زیر نویس با جلد بده ۱۲۰۰ تومن هفته ای ۲۰ تا ازش نمی خرین؟ علاقمندان می تونن آدرسشو ازم بگیرن.
بند رخت- قباد شیوا، قباد شیوا، قباد شیوا . . . . فقط همین. یاد گرفتن از این آدم حس غریبی داره.
بند انفرادی- شهر در امن و امانه . شما هم سلامت باشین و زیاده عرضی نیست. راجع به طول هم ما کی باشیم که قضاوت کنیم .
